من از روز ازل آشفته‌ات بودم کماکان هم            نه تنها قلب من تقدیم تو بادا که این جان هم

به پابـوست بیـایم هیچ از دردم نمی‌نـالم            که دردم دوری‌ است و می‌رسد پیش تو درمان هم

شمالی‌ها مقرند اینچنین بعد از زیارت‌ها            که با برکت شود محصول شالی‌ها فراوان هم

گذرهایی که از زیر حرم وا شد نشان داده‌ست            همه مشهد به پاهای تو افتاده خیابان هم

به پایان آمد این شعرم، ارادت همچنان باقی‌ست            که از بیت نخست آشفته‌ات بودم، کماکان هم